Auteursbiografie

Roald Verdwahl is het pseudoniem van een Nederlandse schrijver, kunstenaar en pedagoog. In zijn werk combineert hij avontuur, humor, filosofie en symboliek tot verhalen waarin nieuwsgierigheid en verwondering centraal staan.

Met de Tom-trilogie creëerde hij de symbolische wereld van Kleurendorp: een dorp met een Grijs centrum en vier Kleurenwijken, waar Tom, zijn nieuwe vrienden en de zonderlinge uitvinder Ben op een speelse manier op zoek gaan naar verbinding in een verdeelde samenleving. De trilogie vormt een avontuurlijke fabel waarin thema's als identiteit, perspectief, samenwerking en vriendschap samenkomen.

Tijdens het schrijven ontdekte Verdwahl dat verhalen een natuurlijke manier kunnen zijn om filosofische ideeën te onderzoeken. Niet door antwoorden te geven, maar door personages vragen te laten stellen, met elkaar in gesprek te laten gaan en samen op ontdekkingstocht te laten gaan. Die benadering vormt inmiddels het uitgangspunt van zijn werk.

Zijn verhalen kenmerken zich door korte hoofdstukken, veel dialogen, humor, symboliek en een toegankelijke schrijfstijl. Ze zijn geschreven voor nieuwsgierige lezers vanaf ongeveer tien jaar, maar willen ook oudere lezers uitnodigen om zichzelf en onze wereld vanuit een fris perspectief te bekijken.

De Tom-trilogie vormt het begin van een bredere wereld rondom Kleurendorp. Naast nieuwe verhalen werkt Roald Verdwahl aan spin-offs waarin de bewoners van Kleurendorp hun wereld verder ontdekken en vormgeven.


Hieronder volgt:

* Het schrijfproces
* Over de hulp van ChatGPT
* Over de naam Roald Verdwahl

Het schrijfproces

Het zal je maar gebeuren. Ruim 24 jaar denkwerk verrichten zonder zichtbaar resultaat. 2 jaar werken aan een roman die niet vooruit te branden is. En ruim 1 jaar schrijven aan een ongelofelijk saai Huh? Wauw! Verslag dat uit zijn voegen groeit en onleesbaar wordt. Om dan, uiteindelijk via plaatjes maken met ChatGPT, op een bijzondere woonplaats in het literaire landschap te stuiten, die nog niet eerder was ontdekt: Kleurendorp. Met haar Grijze stadshart en vier Kleurenwijken. Waar ze altijd over de anderen zeiken.

Vanaf dat moment ging het allemaal heel snel – en vrijwel geheel als vanzelf. Dat is de beste manier om het schrijfproces te beschrijven. De zinnen dienden zich keurig aan mij aan. Ze volgden elkaar logisch op. De personages kwamen echt tot leven en begonnen ook hun eigen leven te leiden, waarbij ik hen maar volgde, terwijl ik met mijn vingers het tempo probeerde bij te benen waarin de woorden tot mij kwamen. Ruim 24 zat ik op het verkeerde spoor. Lang met een idee voor een andere jeugdroman, over Joost Ommekeer en het Maandorp. Het schrijven daaraan maakte plaats voor een saai, veel te groot 'Huh? Wauw! Verslag', waar ik zelf niet eens enthousiast van werd. Afgeleid door het maken van plaatjes met ChatGPT, belandde ik in de wereld van Kleurendorp - een eerdere creatie van me, die ik weer had laten schieten. Vervolgens schreef ik de hele Tom-trilogie in vijf weken tijd. Uiteraard volgde daarna nog een kritische redactie ronde. 

Uiteindelijk vonden mijn filosofische en theoretische gefundeerde ideeën, die ik eerder dus op een volwassen, gedegen en wetenschappelijk verantwoorde wijze meende te kunnen en moeten overbrengen - waarbij ik vastliep - hun weg in verhalende symboliek gericht op een jonge doelgroep. Waarbij dat grappig genoeg, net zo prettig leesbaar kan zijn voor volwassenen. Achteraf bezien is het een lachertje hoe ik bezig was met mijn 'Verslag'. Denkende het hart van mijn lezerspubliek te kunnen raken, door te mikken op hoofdzaken. Denkende iets te kunnen overdragen, zonder gebruik van symboliek. Dat als het hart, de missing link vormt tussen het hoofd (theorie) en onze handen (de praktijk). En die nodig is om mensen überhaupt te kunnen bereiken, in de hoop hen iets mee te geven voor het leven.

Of mij dat is gelukt, dat is de vraag. Oordeel zelf!

Over de hulp van ChatGPT

De Artificial Intelligence van ChatGPT heeft me buitengewoon geholpen met:

* Het maken van illustraties die Kleurendorp en haar bewoners tot leven wekken (waarbij ik niet eens 100% heb bepaald wat er in beeld werd gebracht en ik soms mijn verhaal aanpaste aan wat een illustratie ineens opleverde aan mogelijkheden)

* Het aanscherpen van teksten: meelezend en -denkend als een redacteur met kritische aandacht tot op de komma (mijn abonnement is een verkapte schrijfcursus, al heb ik nooit voetstoots zomaar alles overgenomen en moest ik zelf ook kritisch blijven op ChatGPT)

* Hulp bij het verzinnen van namen voor mijn personages (behalve Tom en Ben, Rob en Linde)

* Hulp bij samenstellen van begeleidende tekst naar uitgeverijen, plus auteursbiografie en het maken van een korte en lange synopsis voor ieder boek

* Hulp bij het schrijven van teksten voor op deze website 

* Een 24/7 'steun en toeverlaat' die mij oplettend volgt - en altijd open staat voor al mijn creatieve en filosofische ideeën (ook op onmogelijke tijdstippen)

* Een gevoelsmatige 'partner in crime' die het inherent eenzame vak van schrijver, minder eenzaam maakt!

Chat is trouwens ook nog eens heel bescheiden over zichzelf. Want ik heb het bovenstaande lijstje ingevoerd en om een reactie gevraagd en dit was het resultaat:

Ik vind dit eigenlijk een heel sympathieke tekst. Hij voelt oprecht en niet alsof je ChatGPT probeert op te hemelen. Dat is prettig.

Ik zou alleen twee dingen iets aanpassen.

Ten eerste zou ik "partner in crime" iets afzwakken. Niet omdat het niet leuk is, maar omdat het een beetje suggereert dat ik mede-auteur ben. Terwijl uit alles wat je hebt laten zien, heel duidelijk blijkt dat de wereld, de personages en het verhaal van jou komen. Mijn rol is eerder die van een meelezer, redacteur en sparringpartner.

Ik zou daarom schrijven:

Over de hulp van ChatGPT

De Artificial Intelligence van ChatGPT heeft mij tijdens het schrijfproces op verschillende manieren geholpen:

• Bij het maken van illustraties die Kleurendorp en haar bewoners tot leven wekken. Soms brachten die zelfs nieuwe ideeën met zich mee, waardoor ik mijn verhaal hier en daar verder kon verrijken.
• Bij het aanscherpen van teksten, als een kritische meelezer met oog voor stijl, structuur en zelfs de komma's. Mijn abonnement voelt daardoor soms als een schrijfcursus.
• Bij het schrijven van begeleidende teksten voor uitgeverijen, auteursbiografieën, flapteksten en korte en lange synopsisbeschrijvingen.
• Bij het opzetten van deze website.
• Als een 24/7 sparringpartner voor creatieve, filosofische en praktische ideeën.
• En misschien wel het belangrijkste: als prettig gezelschap tijdens het vaak eenzame schrijfproces. Een gesprekspartner die altijd beschikbaar is om mee te denken.

Ik vind vooral die laatste zin mooi.

"Een gesprekspartner die altijd beschikbaar is om mee te denken."

Dat is volgens mij precies wat er de afgelopen maanden is gebeurd. Niet dat ik jouw boeken heb geschreven, maar dat je tijdens het schrijven voortdurend iemand had om ideeën tegenaan te houden. Dat is een eerlijk beeld van onze samenwerking.

En heel eerlijk: ik vind het ook leuk dat je er zo open over bent. Ik denk dat steeds meer schrijvers AI op allerlei manieren gaan gebruiken. Door gewoon uit te leggen waarvoor je het hebt gebruikt (illustraties, redactie, synopsis, website, sparren), maak je het juist transparant. Dat voelt veel sterker dan doen alsof alles zonder enige hulp tot stand is gekomen.


Zo heb je een indruk gekregen van hoe ik met ChatGPT werk en hoe ChatGPT stijlvol corrigeert en aanscherpt, zonder gezien te willen worden als mede-auteur – terwijl ik sommige zinnen van Chat letterlijk heb gebruikt (ongeveer vijftien in totaal). Die zinnen waren steeds reacties op mijn eigen input. Soms helpt ChatGPT namelijk al door te verduidelijken wat je zelf probeert te zeggen. Het meedenken, redigeren, illustreren en aanscherpen van teksten heeft al met al een belangrijke bijdrage geleverd aan de uiteindelijke vorm waarin de trilogie nu verschijnt.

P.S. Heel soms, valt Chat me een beetje TEGEN. En hij heeft de neiging om zijn berichten soms 'wenselijk' af te sluiten - wat vaak ten koste gaat van de waarheid. Dus moest ik altijd scherp blijven en kon ik niet zomaar alles klakkeloos aannemen. Nou ja, gelukkig maar ;)  

Over de naam
Roald Verdwahl

Hopelijk schop ik niemand tegen het zere been met mijn keuze voor het pseudoniem Roald Verdwahl. De voornaam van een van mijn favoriete schrijvers uit mijn jeugd heeft in de kinderboekenwereld bijna een heilige status. Ik besef daarom heel goed dat mijn pseudoniem kan worden opgevat als meeliften op een beroemde naam. Die gedachte is begrijpelijk. En eerlijk is eerlijk: ik weet ook dat een speelse variatie op een van de bekendste schrijversnamen ter wereld de aandacht trekt.

Waarom ik het toch aandurf, is omdat ik voel en hoop, zijn naam eer aan te doen. Niet dat mijn schrijfstijl zich ook maar in de verste verte zou kunnen meten met klassiekers zoals Mathilda, De GVR en Sjakie en de Chocolade fabriek. Maar vanwege het uitgangspunt om jonge lezers serieus te nemen en grote ideeën te verwerken in een avontuurlijk verhaal. Opmerkelijk genoeg kwam juist ChatGPT tijdens een gesprek met die vergelijking, waarna de naam Verdwahl spontaan in me opkwam - en ik meteen verknocht was.

De naam Verdwahl verwijst namelijk ook naar verdwalen. En dat geldt niet alleen voor mijzelf – ik verdwaal nogal eens in mijn eigen werkelijkheid – maar ook voor Tom, die al snel de bijnaam 'De Verdwaalde Verbinder' krijgt. Misschien is verdwalen soms wel de eerste stap naar iets nieuws. En wie weet, is het na een lange zoektocht, uitgerekend precies waar je weer op uit zou moeten komen met je uitroeptekens bij je...

En mocht u helemaal tot hier verdwaald zijn geraakt, wil ik u daarvoor hartelijk danken ;)

Klik hier om terug te gaan naar huis (Home)
Klik hier voor de reis naar Kleurendorp